تحولاتی که در حوزه اقتصاد در حال حاضر بوجود آمده است، سازمانها را مجبور به فعالیت با منابع محدود کرده است.که این محدودیت آنها را به سمت صرف بهینه منابع مالی برای تخصیص منابع کشانده است. مدیریت پروژه و پورتفولیو می‌تواند کاهش هزینه‌ها، افزایش راندمان و نزدیک کردن سازمانها به اهداف تجاری خود را تضمین کند.

همه‌ی ما می‌دانیم که اطلاعات دقیق، به موقع و مرتبط، تا چه حد در فرایند تصمیم گیری در یک پروژه موثرند. اتکا کردن به یک سیستم ناقص اطلاعات باعث می‌شود تا پروژه همواره در معرض خطر قرار گیرد. همه ما می‌دانیم که اطلاعات منبع ارزشمندی برای مدیران پروژه است. اما صرفنظر از این که ما همه‌ی این‌ها را می‌دانیم، مدیران پروژه اغلب در دریافت انواع اطلاعاتی که آن‌ها را برای کسب موفقیت در پروژه یاری رساند دچار مشکل می‌شوند. اجرای یک سیستم مدیریت اطلاعات پروژه  (PMIS)  یکی از روش‌های دستیابی به نیازهای حیاتی اطلاعاتی پروژه است.

سیستم مدیریت پروژه سازمانی (EPM)

همانطور که می‌دانیم همه‌ی پروژه‌ها شامل اطلاعات پراکنده‌ای از قبیل نقشه‌ها، الگوها، ایمیل‌ها، زمان‌بندی‌ها، صورت‌وضعیت‌ها، قراردادها، پیشنهادات، فرم‌ها، گزارش‌های وضعیت و سایر اسناد خاص هر پروژه است. همواره مدیریت موثر این اطلاعات از دغدغه‌های اصلی ذینفعان هر پروژه‌ای است. سیستم مدیریت پروژه جامع(EPM)، یک ابزار کارا برای داشتن یک سیستم اطلاعات مدیریت پروژه است.

جهانی سازی و بین المللی کردن بازارها، فشارهای رقابتی را بر کسب و کار سازمان ها افزایش داده است، همچنین انتظارات مردم از مدیریت پروژه ها افزایش یافته و پروژه های سریعتر، ارزانتر و بهتری را از مدیران پروژه ها خواستارند. همگام با افزایش این انتظارات و فشارها، سیستم های اطلاعاتی که از مدیران پروژه پشتیبانی می کنند نقش مهم رو به افزایشی را ایفا می کنند. همه ی سازمانهایی که خواهان بهبود کارایی و تاثیر مدیریت پروژه هایشان هستند، لزوما به دنبال راه هایی برای بهبود سیستم های مدیریت پروژه ای خود نیز می باشند.